KKS Granica Kętrzyn · od 1947 roku
Klub liczy lata od 6 lipca 1947 roku, kiedy w Kętrzynie odbył się jego pierwszy mecz.
6 lipca 1947 roku w Kętrzynie odbył się pierwszy mecz Granicy i ten dzień przyjęto za początek klubu. Przez lata zmieniały się nazwy, barwy, sekcje i stadiony, a klub trwał dzięki ludziom, którym na nim zależało.
Historia Granicy bywa niejednoznaczna, więc tam, gdzie kronika nie podaje dokładnej daty, pokazujemy sam rok. Kolejne fakty dopiszemy po rozmowach z tymi, którzy ją pamiętają.
Historia dziesięcioleciami
Zebrane fakty: 53. Kolejne dopisujemy po rozmowach z ludźmi, którzy pamiętają Granicę.
Lata 1940-1949
W Olsztynie drużyna wojskowych z V Mazurskiego Oddziału Wojsk Ochrony Pogranicza, występująca jako WKS Granica, zagrała z WKS Ostróda. „Wiadomości Mazurskie” odnotowały to jako pierwszy oficjalny mecz klubu.
W Ostródzie powołano Centrum Wyszkolenia Wojsk Ochrony Pogranicza. Jego słuchacze uprawiali sport najpierw we współpracy z ZZK Kolejarz Ostróda, a od 1947 roku samodzielnie, jako WKS Centrum, grali w klasie B. Stąd wywodzi się ostródzki korzeń dzisiejszej Granicy.
Do dziś nie ma jednej zgodnej odpowiedzi, kiedy klub powstał. Jan Jasiński, twórca klubowej kroniki, proponował uznać za datę urodzin dzień pierwszego odnotowanego meczu w Olsztynie, a inni liczą od pojawienia się zespołu w Kętrzynie.
W Kętrzynie odbył się pierwszy mecz Granicy: wojskowi z V Mazurskiego Oddziału WOP, przeniesionego w pierwszej połowie 1947 roku z Olsztyna do Kętrzyna, wygrali z reprezentacją miasta 6:1. Ten dzień przyjęto za datę narodzin klubu.
W pierwszym kętrzyńskim meczu po dwie bramki zdobyli Cieczko i Szymczak, a po jednej Sobieraj i Piwowarski.
Drugi mecz z reprezentacją Kętrzyna Granica wygrała 6:0.
Towarzyski mecz w Kętrzynie z WOP Gliwice zakończył się remisem 1:1.
Mecz w Bydgoszczy z WKS Bydgoszcz w ramach mistrzostw Wojska Polskiego. Wyniku kronika nie podaje.
Zespół rezerw Granicy, grający w klasie B, wygrał w Kętrzynie z KS Zryw Olsztyn 4:0. To jedyna wzmianka o tej drużynie w kronice.
W Olsztynie reprezentacja WOP, w której grali zawodnicy Granicy, pokonała reprezentację Wrocławskiego Okręgu Wojskowego 6:1.
W Olsztynie Granica zremisowała 3:3 z reprezentacją Olsztyna.
Reprezentacja WOP z zawodnikami Granicy przegrała w Olsztynie z reprezentacją Marynarki Wojennej 2:3.
„Życie Olsztyńskie” napisało, że piłkarska drużyna Granicy została rozwiązana przez władze zwierzchnie, a zawodnicy rozesłani w teren. Gazeta pytała, czy klub przestanie istnieć. Piłkarze mieli jeszcze wystąpić w niedzielnym turnieju błyskawicznym.
Ligowe rozgrywki Granica zakończyła w czerwcu. Tytuł wicemistrza okręgu przypisano wtedy Granicy Olsztyn, bo dopiero pod koniec czerwca klub zmienił siedzibę na Kętrzyn.
W rankingu najlepszych piłkarzy okręgu mazurskiego za 1947 rok znaleźli się granicowcy: Kazimierz Stokowski (lewy obrońca), Chojnacki (prawy obrońca), Rzepko (lewy łącznik) i Piwowarski (prawy łącznik).
Prasa wspominała też o lekkoatletach Granicy, wśród nich Tokarz (800 m) i Pawełczyk (3000 m), oraz o sztafetach 4 x 100 m i olimpijskiej. Najważniejszą sekcją klubu była jednak piłka nożna.
Granica zgłosiła się do klasy A, ale po pierwszym meczu ligowym z ZZK Ostróda, zaplanowanym na 4 kwietnia, wycofała się z rozgrywek na tym poziomie i zagrała w klasie B.
Zaczęła się faza finałowa klasy B: Granica rywalizowała ze zwycięzcami pozostałych czterech grup, czyli Sturmem Mrągowo, Pocztowcem Olsztyn, Salwą Morąg i Strażnicą Ostróda. Z prasy wynika, że wywalczyła awans do klasy A na 1949 rok, ale zgłosiła się tylko do klasy B.
Centrum Wyszkolenia WOP wraz z klubem przeniesiono z Ostródy do Kętrzyna, a w marcu klub z Ostródy zmienił nazwę z WKS Centrum na WKS Strażnica. W tym samym roku Wojska Ochrony Pogranicza włączono do Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, więc ich sport podporządkowano Zrzeszeniu Sportowemu Gwardia.
W miejsce nazwy Granica pojawiły się narzucone odgórnie nazwy Zrzeszenie Sportowe Gwardia nr 1 (przy Brygadzie WOP) i nr 2 (przy Oficerskiej Szkole WOP, powstałej we wrześniu 1949 roku).
W grudniu koło przy Oficerskiej Szkole WOP powołało sekcje: lekkoatletyki i pływania, gimnastyki, piłki nożnej, boksu, tenisa stołowego i gier sportowych.
Lata 1950-1959
Drużyna piłkarska grała w klasie A, ale w trakcie sezonu wycofano ją z rozgrywek.
Pierwszy z trzech tytułów mistrza okręgu (kolejne w 1956 i 1962 roku).
Drugi tytuł mistrza okręgu.
Klub wrócił do pierwotnej nazwy Granica. Po raz pierwszy oparto go także na cywilnych mieszkańcach miasta i okolic, a działacze zdecydowali, że pozostanie w Federacji Klubów Sportowych Gwardia.
Zmiany w kętrzyńskim WOP zakończyły działalność koła nr 1. Jego zawodników i dorobek przejęło koło nr 2 przy Oficerskiej Szkole WOP.
W klubie działały wtedy sekcje: piłki nożnej, siatkowej, ręcznej, strzelecka i bokserska. Wcześniej były też hokej na lodzie, koszykówka i judo. Szczególnie utytułowana była sekcja strzelecka.
Lata 1960-1969
Trzeci tytuł mistrza okręgu.
W połowie roku rozwiązano sekcje piłki nożnej, siatkowej i ręcznej. Przetrwała pierwszoligowa sekcja strzelecka, a jej najwybitniejszą postacią była Barbara Kopyt.
Oficerska Szkoła WOP w Kętrzynie została rozformowana. Jej słuchacze i żołnierze byli główną kadrą zawodniczą i trenerską klubu.
Działalność sekcji strzeleckiej zawieszono. Wielu zawodników gier zespołowych przeszło do KS Związkowiec (później Zjednoczenie), a strzelcy do Gwardii Olsztyn i Śląska Wrocław. Granicę spowił blisko dwuletni niebyt.
Lata 1970-1979
Wojska Ochrony Pogranicza trafiły pod Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, a w Kętrzynie powołano Ośrodek Szkolenia WOP. Pojawiły się warunki do odbudowy klubu.
Na zebraniu założycielskim reaktywowano klub jako Gwardyjski Klub Sportowy Granica z siedzibą w Kętrzynie. Wchłonął sekcje piłki nożnej i koszykówki ze Zjednoczenia.
W reaktywowanym klubie działały sekcje: piłki nożnej, ręcznej, siatkówki, koszykówki i strzelecka, a nieco później jeździecka i tenisa stołowego. Trenerami i zawodnikami byli nie tylko wojskowi, ale też cywilni mieszkańcy Kętrzyna i okolic.
W latach 1976-1978 w rozgrywkach koszykówki grały również kobiety z Granicy.
Piłkarze zdobyli Wojewódzki Puchar Polski. W latach 70. i 80. był to jedyny większy sukces piłkarzy, bo Granica nie dorównywała wtedy silnemu w Kętrzynie klubowi Agrokompleks.
Lata 1980-1989
Granica połączyła się z KKS Farel Kętrzyn. Po fuzji postęp zanotowali siatkarze i piłkarze ręczni.
Siatkarze Granicy grali w II lidze, drugim poziomie rozgrywek w kraju, w sezonach 1985/1986 i 1990/1991. Za każdym razem spadali, ale mocno promowali miasto i klub w całej Polsce.
Lata 1990-1999
W sezonie 1991/1992 piłkarze po latach znów liczyli się w rozgrywkach wojewódzkich, jednak walkę o awans do III ligi przegrali z Warmią Olsztyn.
Klub dostał 23-osobowy zarząd złożony z przedstawicieli kętrzyńskich zakładów i firm. Nie poprawiło to sytuacji sportowej.
Klub zmienił nazwę z Gwardyjskiego na Kętrzyński Klub Sportowy Granica, a czerwone barwy zastąpił zielonymi, jako symbolem historii i związków z formacjami granicznymi.
Klub związał się ściśle z miastem. Siedzibę przeniesiono z gmachu dzisiejszego Sądu Rejonowego na stadion przy ul. Bydgoskiej.
W latach 1996-1999 władze klubu energicznie budowały silną drużynę piłkarską i zatrudniły trenera z Litwy, Pawła Grigonisa.
W roku 50-lecia klubu Granica po rywalizacji z Olimpią Olsztynek awansowała do IV ligi makroregionalnej i już w pierwszym sezonie zajęła w niej drugie miejsce.
W sezonie 1998/1999 trener Józef Łobocki w klubie, którego zarządem kierował Krzysztof Hećman, doprowadził Granicę do III ligi. Zespół zdobył też Wojewódzki Puchar Polski. Na trybuny przychodziło wielu kibiców, nierzadko ponad 2 tysiące.
Lata 2000-2009
Start w III lidze był obiecujący, ale narastały problemy finansowe. Zespół pod kierunkiem Romana Uglarenki, w dużej części złożony z wychowanków i juniorów, utrzymał się dzięki powiększeniu ligi do 20 drużyn, a w kolejnym sezonie spadł do IV ligi.
W czerwcu w klubie zostali tylko Wiesław Markowski, Wiesław Sopyła i kierownik Zbigniew Wtulich, a do tego zadłużenie bliskie 200 tysięcy złotych. Z pomocą życzliwych ludzi klub uratowano i zaczęto spłacać długi.
W sezonie 2001/2002 Granica o włos nie wróciła do III ligi. Lepsza była tylko Polonia Olimpia Elbląg.
Od tego roku Granica jest klubem jednosekcyjnym, piłkarskim. Wcześniej wygaszano kolejne sekcje, wśród nich tenisa stołowego, piłki ręcznej kobiet, taekwon-do i tańca towarzyskiego.
Lata 2010-2019
Granica awansowała do zreorganizowanej III ligi obejmującej województwa podlaskie i warmińsko-mazurskie. Prezes Roman Danisiewicz i wsparcie władz miasta pomogły uniknąć egzekucji z powodu zadłużenia wobec ZUS.
Sezon 2010/2011: mistrzostwo IV ligi warmińsko-mazurskiej z 73 punktami i awans do III ligi.
Sezon 2014/2015: mistrzostwo IV ligi z 64 punktami.
W latach 2017-2019 zmodernizowano stadion MOSiR przy ul. Bydgoskiej: obiekt z dwoma boiskami i 1259 miejscami.
Ściana sław
- Barbara Kopytstrzelectwo, sekcja strzelecka Granicy
Najwybitniejsza postać sekcji strzeleckiej, wielokrotna reprezentantka kraju i mistrzyni świata, wielokrotna mistrzyni i rekordzistka Polski. Czterokrotnie znalazła się w dziesiątce najlepszych sportowców województwa olsztyńskiego.
- Józef Łobockitrener piłkarzy, sezon 1998/1999
Trener znany w województwie, który po zmianach w składzie doprowadził Granicę do III ligi i do Wojewódzkiego Pucharu Polski.
- Paweł Grigonistrener piłkarzy, lata 1996-1999
Szkoleniowiec z Litwy, sprawdzony wcześniej w Kętrzynie. Zatrudniony w czasie budowy silnej drużyny, która w roku 50-lecia klubu awansowała do IV ligi.
- Roman Uglarenkotrener piłkarzy, III liga
Trener zespołu, który w III lidze grał w większości swoimi wychowankami, często juniorami.
- Roman Danisiewiczprezes klubu, rok 2011
Prezes z czasu awansu do zreorganizowanej III ligi. Jego determinacja i wsparcie miasta pomogły uniknąć egzekucji z powodu zadłużenia wobec ZUS.
- Jan Jasińskitwórca klubowej kroniki
Twórca klubowej kroniki, do której odwołuje się opracowanie historii Wiesława Sopyły. Uważał, że za datę urodzin klubu należałoby przyjąć 28 kwietnia 1946 roku.
Wspomnienia i zdjęcia
Masz zdjęcia, pamiątki albo wspomnienia związane z Granicą? Odezwij się do nas. Pokażemy je tylko za zgodą autora i osób, które są na zdjęciach. Zdjęć dzieci nie publikujemy.
